كسان كه جز خدا را مىخوانند پاسخى براىشان نمىرسد مگر بمانند آنكه دو دست خود بسوى آب دراز كند تا آب به دهان رساند و نه دستش به آب رسد و نه آب به - دهان او و چنين است كه خواهش بيدينان بجز در گمراهى نباشد 15 و آنچه در آسمانها و زمين است براى خدا سجده مىكنند و فروتن هستند [ بيدينان و دينداران ] ز ناچارى و از دل و جان و نيز سايه هاشان ببامداد و شامگاه [ فزون و كم مىشود و نمودارى ز سجده و فروتنى آنان است در برابر فرمان حقّ ] 16 اى محمّد تو خود ز بيدينان بپرس : كى است پروردگار آسمانها ؟ و خود بپاسخ بگو : [ و در انديشه ها جايگزين كن ] خداى يگانه است آفريدگار همگان آنگاه به آنها بگو : پس چرا جزا و دوستانى گرفته‌ايد [ چون بت و فرشته و ديگر آفريده ها ] كه توان سود و زيان خود ندارند ؟ و نيز بپرس : آيا كور و بينا و تاريكى و روشنى برابرند كه شما آنها را از هم جدا نمىدانيد يا بدانديشيد و براى خدا انبازها پنداشتيد كه بمانند او چيزى ميآفرينند و نتوانستيد آفريده ى خدا ز بت آفريده جدا كنيد ؟ خود بپاسخ بگو ؟ خدا است آفريننده ى همه چيز و او است يكتاى چيره بر جهان و جهانيان 17 [ و او است كه ] ز آسمان آب فرود آرد و بكنج درّه هاى كوه آب روان شود و بر آن كفى باشد كه نپايد و نابود گردد ، و نيز از آنچه در كوه ميگذارند تا كالاى كارفرما و يا ابزار آرايش از آن كنند بمانند سيلاب كفى بماند [ كه نابود مىشود ] . به اين گونه خدا درست و نادرست مىسنجد و نمودار مىكند كه آنچه كف روى آب - است [ و يا ته مانده ى كوره ى گداز ] نابود مىشود [ چنان كه كار بيدينان بود ] و آنچه بسود آدميان باشد پايدار است [ و بمانند آن كار خردمند ديندار بود ] اين چنين داستانها خدا براى سنجش خوب و بد آورد 18 كه مردم حقّ پذير نيكى و رستگارى بينند و آنها كه فرمان پروردگار خود نبردند اگر دو چندان همه ى آنچه در زمين است از آنها باشد بجانبهاى خود دهند [ تا خويشتن ز آزار بخرند ] و شمار كارشان بد باشد و جايگاه شان دوزخ كه ناگوار آسايشگاهى بود 19 آيا كسى كه هر چه بر تو فرود آمده درست بداند بمانند آن كوردل است ؟ البتّه